تبلیغات
برف نو
سیاه مشق های مهدی شریفی

تو کیستی

نویسنده :مهدی شریفی
تاریخ:یکشنبه 5 بهمن 1393-05:41 ق.ظ

از دوست به یادگار دردی دارم
آن درد به صد هزار درمان ندهم

غزلیات شمس



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

گذشته

نویسنده :مهدی شریفی
تاریخ:پنجشنبه 27 آذر 1393-01:00 ب.ظ

اینجا کسی در خودش خودکشی کرده و پرندگان برای همیشه از دهانش کوچ کرده اند. جهان ِ رنگ‌ها مدت‌ها پیش رفته و همه چیز و همه جا خاکستری است. اینجا، پاییز تمام نمی‌شود، برگ‌ها هی می‌ریزند و می‌ریزند و می‌ریزند. اینجا عابران منتظر یک اتفاقند، در آستانه‌ی یک حادثه. عابران، بی‌آنکه کلاهی از سر بر دارند و سلامی کنند، از کنار یکدیگر عبور می‌کنند، گویی در اطراف هر کدامشان هیچ‌چیزی نیست، هیچ چیز. هیچ‌کس، هیچ‌کس را نمی‌بیند، هیچ‌کس نمی‌خندد، هیچ‌کس سر بر نمی‌آورد، همه در آستانه ایستاده‌اند. اما چه خیال موهومی، اینجا پاییز تمام نخواهد شد، و ریزش برگها در تمام سال ادامه خواهد داشت، اینجا حتی دیگر زمستان نیز نخواهد آمد. اینجا، مردی است که نه زنده است و نه مرده، نه زنده می‌ماند و نه می‌میرد. در این شهر، در کنار این عابران خسته و اندوهگین و ناامید، محکوم به پذیرش شکنجه‌ای است که تا ابد ادامه خواهد داشت. مردی که تا ابد در احتضار است. از او، تنها مشتی خاطرات به جا مانده که ذهنش را رها نمی‌کند. اما اینها تنها خاطره‌اند، او... دیگر... نیست. خاطرات چقدر واقعی‌اند؟ خاطرات مثل قوانین حاکم بر هستی، وجود دارند، واقعی‌اند. خاطرات را نمی‌شود از ذهن پاک کرد، خاطرات را نمی‌شود از زندگی پاک کرد. خاطرات می‌توانند به یکباره انسانی شاد را به گیاهی مغموم تبدیل کنند که تنها ربطش به زندگی نفس کشیدنش است. هر آنچه که در گذشته رخ داده ، هر آن‌چه که بر سر آدمی آورده‌اند، هر عشقی، هر شکستی، هر تولدی، هر مرگی، هر حادثه ای که مربوط به گذشته است، امروز هم وجود دارد، درذهنمان، در احساساتمان، در انتخاب‌هایمان، در ترس‌هایمان، در تردیدهایمان... در زندگی‌مان. شهر در پاییز گیرکرده ، در پاییز خاطرات.

 شهر برای مرد متوقف شده بود، ساعت بزرگ دیواری شهر، همان ساعت 9 صبح را نشان می‌داد که تنهایی از پوست مرد به شریان‌ها و قلب و تمام وجودش هجوم آورده بود. از ساعت 9 صبح آن روز‌ ِ پاییزی شهر، برای مرد، به کما رفته است و همه چیز خاکستری‌ست.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

نداری... خبر ز حال من نداری

نویسنده :مهدی شریفی
تاریخ:دوشنبه 20 مرداد 1393-02:46 ب.ظ


توی خودم فرو رفته ام. مثل حیوانی که از یک جنگ و گریز زنده مانده است، زنده مانده است که دوباره برای جنگ و گریز بدود، عرق بریزد، بترسدو زنده بماند. از همه چیز می ترسم. از خودم، از تو، از همه چیز. لاشه ی متعفنم را روی دوشم انداخته ام و به این طرف و آن طرف می کشم. سنگینی ام روی شانه هایم آزارم می دهد، غمی بزرگ قلبم را می فشارد. به اطرافم نگاه می کنم، موجوداتی می بینم که mark انسان بودن را با خود دارند، اما می درند، همه چیز ار می درند، همه چیز را... و پوزه هایشان خون آلود است.



نوع مطلب : هذیان گویی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

کاش تو بودم...

نویسنده :مهدی شریفی
تاریخ:یکشنبه 19 مرداد 1393-07:37 ب.ظ


زندگی به همان حماقت سابق ادامه دارد. نه امیدی است و نه آروزیی و نه آینده ای و گذشته ای. چهار ستون بدن را به کثیف ترین طرزی می چرخانیم و شبها به وسیله ی دود و دم و الکل به خاکش می سپریم و با نهایت تعجب می بینیم که باز فردا سر از قبر بیرون آوردیم.

از نامه های صادق هدایت به حسن شهید نورائی



نوع مطلب : صادق هدایت 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جهان ناپایدار روابط انسانی

نویسنده :مهدی شریفی
تاریخ:شنبه 28 تیر 1393-06:44 ب.ظ


این چند سطر ، فارغ از هرگونه قضاوت ارزشی، مبنای علمی و صرفاً بر اساس تجربیات عینی است:

1.   انسان موجود تنهایی‌ست، هر چه زمان می‌گذرد بر تنهایی انسان افزوده می‌شود. گذر زمان علیه انسان‌هاست. این که آدم‌ها با گذشت زمان و آمدن آدم‌های جدید به زندگی‌شان تصور می‌کنند که از تنهایی‌شان کاسته شده‌است، توهم است. این توهم ریشه دارد. انسان تنهاست و تمام زندگی‌اش تلاش می‌کند که این تنهایی را پر کند. اما اتفاقی که در واقع رخ داده‌است این است که او دور و بر خود را شلوغ کرده‌است تا تنهایی‌اش به چشم نیاید. انسان گرفتار ارتباطی است که «منافع» مهم‌ترین وجه شکل‌دهنده‌ی ساختار آن است. لازم به گفتن نیست که منافع همواره مادی نیستند و در زندگی انسان منافعی وجود دارد که به تعبیری می‌توان آن را منافع غیرمادی نامید.

2.   رابطه‌ی عاطفی چیست؟ انسان چرا به رابطه‌ی عاطفی نیازمند است؟ به نظر من رابطه‌ی عاطفی همان نقطه‌ی تلاقی منافع غیرمادی انسان‌ها با یکدیگر است. (البته لذت جنسی در شکل‌گیری روابط عاطفی نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.) گاهی فرد از بودن در کنار کسی و ارتباط داشتن با او، فارغ از هر گونه مناسبات مادی و جنسی، لذت می‌برد و احساس رضایت می‌کند. اما این احساس لذت از چه نشأت می‌گیرد؟ انسان‌ها بنا به اشتراکاتی که در حوزه‌های مختلف با یکدیگر دارند به یکدیگر جذب می‌شوند و شبکه‌ای از ارتباطات را تشکیل می‌دهند. آن‌چه که این شبکه را شکل می‌دهد توهم شناخت «نقاط اشتراک» است. نقطه‌های اشتراک در منافع مادی و غیرمادی. نیاز انسان به رابطه می‌تواند ریشه‌های عمیق تاریخی و انسان‌شناختی داشته باشد. در این‌باره، دیرینه‌شناسان و روانکاوان و روانشناسان و دانشمندان علوم اجتماعی به قدر کافی سخن گفته‌اند. من مهم‌ترین عامل ورود انسان‌ها به روابط عاطفی را «ترس» می‌دانم، ترس از تنهایی.

3.   تنهایی مثل تاریکی است که انسان ناتوان می‌شود. در تاریکی انسان دید مناسبی ندارد، نمی‌داند که آن‌سوی تاریکی چه چیزی/ چه کسی/ چه اتفاقی انتظار او را می‌کشد. اغلب انسان‌ها از تاریکی هراس دارند. انسان در تنهایی احساس می‌کند که به شدت ناتوان و آسیب‌پذیر است. نمی‌داند چه چیزی/ چه کسی/ چه اتفاقی انتظار او را می‌کشد. انسان از تنهایی می‌گریزد.‌

4.   انسان‌ها بر مبنای اشتراکات با یکدیگر وارد رابطه می‌شوند. اما آن‌چه که در واقعیت رخ داده‌است، توهم شناخت از اشتراکات است. هر انسانی در جهان مختص به خود زندگی می‌کند که عمیقاً با جهان دیگری تفاوت دارد. اما نیاز به گریز از تنهایی و مصونیت از آسیب، آدمی را بر این وامی‌دارد که با دیگری وارد رابطه شود. مبنای رابطه هم شناخت و اطمینان از نقاط اشتراک است. هر انسان با شابلون خود به سراغ دیگری می‌رود و با شابلون خود اشتراکات را می‌سنجد. بنابراین او دیگری و جهانش را به درستی نمی‌شناسد، آن‌چه را که دوست دارد در طرف مقابلش می‌بیند. از همین رو با گذشت زمان متوجه حفره‌ی عمیقی که بین تصور ذهنی‌اش از طرف مقابل و آن‌چه که واقعیت‌ِ اوست می‌شود.

5.      انسان تنهاست و روابط انسانی به شدت متزلزل است.

alone



نوع مطلب : هذیان گویی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

:-(

نویسنده :مهدی شریفی
تاریخ:چهارشنبه 25 تیر 1393-08:19 ب.ظ

 

بی تو من با بدن لخت خیابان چه کنم

با غم انگیزترین حالت تهران چه کنم



نوع مطلب : دلم... 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

ازت دلخورم

نویسنده :مهدی شریفی
تاریخ:جمعه 13 تیر 1393-12:57 ق.ظ

روز وصل دوستداران یاد باد                     یاد باد آن روزگاران یاد باد

کامم از تلخی غم چون زهر گشت            بانگ نوش شادخواران یاد باد

گر چه یاران فارغند از یاد من                   از من ایشان را هزاران یاد باد

مبتلا گشتم در این بند و بلا                      کوشش آن حق گزاران یاد باد

گر چه صد رود است در چشمم مدام         زنده رود باغ کاران یاد باد

راز حافظ بعد از این ناگفته ماند                ای دریغا رازداران یاد باد

(حرف های زیادی برای گفتن دارم. اما سکوت می کنم و امیدوارم مخاطب من پیامم رو گرفته باسه)

 



نوع مطلب : حافظ خوانی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


  • تعداد صفحات :29
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...